| تبليغات | X |
پست الکترونیک سرودهای سبز قبلی سرودهای سبز قبلی
آبان 1388
مهر 1388 شهریور 1388 تیر 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 آرشیو موضوعی سرودها
جستجو
پیوندها
فتوبلاگم!
فرادرماني امروز پایگاه خبری امیرکبیر آفتاب کودکان خیابانی توسعه پایدار نگاه نو گروه تخصصی طبیعت گردی ایران سفر ايراني ماساژ درماني آخرالزمان پرمايون ابتكار سبز حل آنلاين مسائل رياضي! Pics دكتر آرش نراقي وب سايت نقاشي كودكان و نوجوانان خياط باشي شهروند جهان باشيم فرنگيس فقط با يك كليك.. :: قالب ساز :: سرودهای روزانه
روزنه
از يادداشتهاي يك دختر ترشيده نقشه ترافیکی تهران تجربه بودن در اكنون آزاد كوه فلسفه علم ما و موچول مهربان تر از برگ تخته خاكستري پروازرابه خاطربسپارپرنده مردنیست عشق عرفان ادب و هنر قدرت تفکر و اندیشه تمام سرودها آمار وبلاگ
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها: RSS
 
|
سرود سبز رویش
یلدای 87
يلدا يعني زندگي اونقــــــدر كوتاهه كه يك دقيقه بيشتر با هم بودن رو بايد جشن گرفت
سالهاست كه زير شيشه ميزم گذاشته ام: « مرضيه! عشق بورز، بي دريغ ممكن است آنها كه امروز ، با عشق ورزي به آنها مي تواني خودت را گسترش دهي ، فردا در دسترس تو نباشند » یلداتون به گرمی کرسی های مادربزرگ و پر از مهر وشادمانی باد
|+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در شنبه سی ام آذر 1387 ساعت 20:15
« درد من زيستن در حصار بركه نيست ،
درد من زيستن با ماهياني است
كه فكر دريا به ذهنشان خطور نكرده است» |+|
بی بازگشت...
اين حصار در حصار ذهنمان را اصلا" نمي توانم بفهمم كه چرا و چگونه و چگونه است كه بهار پشت پنجره را باور نمي كنيم و در تاريكي مي مانيم و پنجره به آفتاب نمي گشاييم؟؟!!!!! « درد من زيستن در حصار بركه نيست ، درد من زيستن با ماهياني است كه فكر دريا به ذهنشان خطور نكرده است» و من درد مي كشم و درد مي كشم از اين حصار در حصار تنگ و تاريك ناآگاهي ، همچنان كه ذوق رويش يك جوانه را سرودخوان مي شوم همراه با سبزينگي رويش هر انسان ........ و فردا شب به عروسي يكي از اقوام دعوتيم و مامان با چه نعجبي نگاه كرد به اين دختره "پابند پاره كرده " اش كه گفت مي خواهد به عروسي برود!! كه باورم اين است كه مرگ زيباست و رستني است دوباره و بالندگي است بر مدار " انا لله و انا اليه راجعون" و بنا براين نه ماتمي جايز است و نه اندوهي روا و وصيتم اين است كه در جشن پروازم (بعد از آنكه اعضای بدنم به تن آنهايي پيوند داده شد كه نياز مندند) آش پشت پا بدهيد و سپيد بر تن كنيد و سبز و نارنجي و قرمز و آبي و ... و همه رنگين كمان را به مجلس آوريد و دف بزنيد و شادي كنيد كه پرنده مهاجري به ميعادگاه موعودش بازگشته : «ز خاك من اگر گندم برآيد از آن گر نان پزي مستي فزايد تنور و نانوا ديوانه گردد تنورش بيت مستانه سرايد ميا بي دف به گور من زيارت كه در بزم خدا غمگين نشايد»
پ.ن. راستش... حالا كه متنم رو دوباره مي خونم ، باید بگم این "بی بازگشت" خیلی هم بی بازگشت نیست!! و اگه به آگاهی و بالندگی نرسیده باشیم و هنوز به يه چيزايي روي زمين وابسته باشيم، كالبد ذهني ما براي تكميل تجربه اش بر مي گرده و ميهمان ديگران مي شه ، با عوارض بسياري كه براي ميزبان بوجود مياره و آنقدر كالبد عوض مي كنه تا از تاريكي ناآگاهي ها به نور آگاهي برسه و سفرش واقعا" "بي بازگشت" بشه!! اميد كه سفر ما ، سفري آگاهانه و واقعا" "بي بازگشت" باشه
|+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در سه شنبه بیست و ششم آذر 1387 ساعت 0:17
سرود رويش پاييز
اينم اولين عكس پاييزي "سرود سبز رويش"!
نه كه فكر كنين خداي نكرده ما با پاييز خصومتي داريم و فيلترش كرديم ها ..!! نه اتفاقا" مي خوايم بگيم پشت خزان پاييز و برگ ريزان زرد و قرمزش سرشــــــار از سبزينگي رويشه. پاييز قالبهاتو مي شكنه كه عادت نكني همه برگا رو سبز ببيني . وقت و بي وقت بارون مي فرسته تا هميشه گوش به زنگ و آماده نگهت داره . تــــــــــــــازه يه روزايي هم با يه آفتاب ولرم گرمت مي كنه. پاييز ، با بوي نم نم بارونش ، روحت رو خيس مي كنه و نفسهات رو تازه ... مي گن «بهار فصل عاشقانه هاست» ولي به نظر من پاييز هم پر از شاعرانگي و عاشقانگيه . تو پاييز هم تو مي توني عاشق بشي و رويش دوباره رو تجربه كني ! حتي تو پاييزاي زندگيت .... شايد ظاهرش اين باشه كه داري دستاورداي يه زندگي رو از دست مي دي و خودتو در آستانه تهي دستي ببيني و اين تو واطرافيانت رو نگران كنه ، اما پاييز يادت ميده كه اتفـــــــــاقــا" اين يه بخش كاملا"طبيعي از پروسه رشد و رويشه و اتفاقا" اگه هميشه داري سعي مي كني خودتو تو بهار و تابستون ببينيه كه جا داره حسابي نگران بشي و مطمئن بشي حتما" يه چيزي رو داري سركوب مي كني و حتما" يه جاي كارت داره مي لنگه ، حواستم نيست!!
پ.ن. ظاهرا" فردا عيد قربانه! و ظاهرا" بازم تصادفي نيست كه با برگ ريزان پاييزم دارم به استقبالش مي رم!! يكي از همونجاهايي كه بايد وابستگيها ت رو به دستاوردهات ، زمين بذاري |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در دوشنبه هجدهم آذر 1387 ساعت 15:5
امروز كلاسمو با اين SMS دوست عزيزم مژگان شروع كردم :
When the egg breaks by a power outside , a life ends. When an egg breaks by a power within , a life begins. Great things always begin with that power within.
|+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در جمعه هشتم آذر 1387 ساعت 16:35
|
