| تبليغات | X |
پست الکترونیک سرودهای سبز قبلی سرودهای سبز قبلی
آبان 1388
مهر 1388 شهریور 1388 تیر 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 آرشیو موضوعی سرودها
جستجو
پیوندها
فتوبلاگم!
فرادرماني امروز پایگاه خبری امیرکبیر آفتاب کودکان خیابانی توسعه پایدار نگاه نو گروه تخصصی طبیعت گردی ایران سفر ايراني ماساژ درماني آخرالزمان پرمايون ابتكار سبز حل آنلاين مسائل رياضي! Pics دكتر آرش نراقي وب سايت نقاشي كودكان و نوجوانان خياط باشي شهروند جهان باشيم فرنگيس فقط با يك كليك.. :: قالب ساز :: سرودهای روزانه
روزنه
از يادداشتهاي يك دختر ترشيده نقشه ترافیکی تهران تجربه بودن در اكنون آزاد كوه فلسفه علم ما و موچول مهربان تر از برگ تخته خاكستري پروازرابه خاطربسپارپرنده مردنیست عشق عرفان ادب و هنر قدرت تفکر و اندیشه تمام سرودها آمار وبلاگ
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها: RSS
 
|
سرود سبز رویش
ويونا ، امن و گسترده...
اول دبیرستان بودم که تو مجله "دانستنیها" در مورد "ابیانه" خوندم و الان بیــــــــــست سال آزگاره كه مي خوام برم و اونجا رو از نزديك ببينم! ان شاءالله كه اين بار ديگه بشه
۹ صبح پنجشنبه: الان رسیدم روستا، اینجا مرکز مخابراتش اینترنت رایگان داره، منم که معتاد!!.. اولین سفریه که دوربین ندارم!! (موبایلم عمرشو داده به گوشی شما. حالا اینم یه تجربه جالب و جدیده برم ببینم چه خبره ... |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388 ساعت 18:8
88 رو براي خودم سال تثبيت اعلام كرده ام و از اول سال نويي هم شروع كردم به تكميل كارهاي نصفه اي كه دورو برم رو گرفته بود كه تا الان هم طول كشيده!! نمي دونم چه كرميه كه هر كاري كه مي خوام شروع كنم بايد از ريشه شروع كنم و اساسي انجامش بدم وگرنه مدتها همينجوري مي مونه مثل همين عكسها و سفرنامه راين كه همينجوري شرمنده آقاي خيام كه ميزبانمون بودن مونده ام . البته يه دليلش هم اين بوده كه فتوبلاگ پولي شده بود و من كسي رو نداشتم كه برام شارژش كنه و خلاصه اين كه از راين شروع شد و بعدش هم نشد كه از سفرهام به كرمان و ماهان و زريوار و كاشان و يزد و ميبد و نائين و طبس و نيشابور هم بنويسم (متوجه هستين كه چون بايد كار ، "ريشه اي" انجام مي شد و"از ابتدا" و خب من نمي رسيدم كه !!) آها! ساري و آشوراده و بندرتركمن هم بود بعلاوه "شهر من تفرش" كه تايپ مطلبش اونقدر موند كه ديگه بيات شد!! صادقانه بگم كه نمي تونم قول بدم ديگه اين وضعيت تكرار نشه خب اين شما و اين هم شهر تميز آفتاب |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در دوشنبه بیست و چهارم فروردین 1388 ساعت 14:30
شهر تميز آفتاب
متن کامل |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در جمعه سی ام اسفند 1387 ساعت 0:39
همین درکه خودمون !
تو اتوبوس رسالت- تجريش سريع السير كه از اتوبان ميره و من منظره هاشو خيلي دوست دارم ، يه دانشجوي سال سوم موزه داري نشسته كنارم كه داره بيت اول ديوان حافظ رو با خط كوفي طراحي مي كنه و همين "خاله سبزه كنجكاو" رو تحريك مي كنه كه سر صحبت رو باهاش باز كنه كارمند كاخ نياورانه و راهنماي تور هم هست و كلي هنر ديگه هم داره و كلي حرفهاي شيرين برا هم داريم كه ما دوتا رو تا كاخ نياوران مي رسونه . بعدم يه بستني توپ اكبر مشتي ، از اون ژله و ميوه دارهاش تو رو از ميدون قدس تا ميني بوسهاي دركه همراهي مي كنه . از ميدون دركه هم به صداي رود مي ري و مي ري تا تخت شاه نشين سپيد پوش از پشت كوهها بهت سلام بده و تو چه ذوقي مي كني از ديدن اين زيباييهايي كه هيچوقت برا ت كهنه نمي شن.... متن کامل |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در شنبه بیست و پنجم آبان 1387 ساعت 21:39
زریوار اووووومــــــــــــدم!!
زریوار!! اووووووووووووومــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم ولي شما همچنان در پست پایین از "حافظ"تان برايم بگویید تا برگردم «هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم نبود بر سر آتش میسرم که نجوشم» |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در دوشنبه بیست و دوم مهر 1387 ساعت 15:38
وسوسه های رفتن
«عاشقم مثل مســـــافر عاشقم عاشق رسيدن به انتهــــــا
عاشق بوي غريبــــــانه كوچ تو سپيده غريب جاده هــــا
من پر از وسوسه هاي رفتنم رفتن و رسيدن و تازه شدن ( اگرچه ميدانم " رفتن، رسيدن است")
توي يك سپيده طوسي سبز مثل يك عشق پر آوازه شدن»
خب تور زريوار به حدنصاب نرسيد ولي من همچنان "پر از وسوسه هاي رفتنم". تو اين فكر بودم كه دوشنبه و سه شنبه رو هم بگيرم سر تعطيليام و بندازم تو جاده شمال !! يه تكه از نور تا لاهيجان رو نديدم و بعد دوباره هشت پر تالش و جنگل گيسم و بعد هم اون تكه زيباي ليسار تا آستارا كه جاده به موازات دريا همراهيت مي كنه و سمت راستت تا چشم كار مي كنه سبزآبي درياست و سمت چپت هم سبزي جنگله كه تو سينه كوه خودشو بالا كشيده و بعد گردنه حيرت انگيز حيران و سرعين وتبريز و كندوان و يك شب اقامت در هتل لاله 5 ستاره (اينا تازه دوروزشه كه من پر از وسوسه هاي رفتنم.... نمي دونم چه مرگم شده؟؟!! انگار همين بيست روز تا آخر مهر رو دارم كه همه اينجاها رو برم !! هر چي به خودم نصيحت مي كنم :«آخه عزيز دل من ، قربون شكل ماهت برم ، حالا چه عجله ايه ؟!! امسال نشد سال ديگه » ولي همه كارمو مي تونم بندازم براي سال بعد به جز سفرهامو كه«من پر از وسوسه هاي رفتنم...!!» كلي دارم فكر مي كنم با پول اقامت هتل كندوانم مي تونم ADSL بخرم تا ديگه اين ماه مثل ماه قبل 86 تومن قبض تلفن ندم يا يه كم ديگه بذارم روش و اين مونيتور 15 ساله پير فرتوت رو كه يكسره اون شكم گنده اش دم چشمامه و تازگيا ديگه يه موقعايي هم غش مي كنه ، باز نشسته اش كنم (البته TVM LowRadiation و خيلي ازش ممنونم كه طي اين سالها خيلي بهتر از مونيتورهاي LG مواظب چشمام بوده) اما من پر از وسوسه هاي رفتنم..... كلا" جاذبه كشف چيزاي جديد برم خيلي خيلــــــــــي بيشتره تا انگيزه تثبيت داشته هام . حتي تو همين وبلاگم ، سفرنامه هاي از رشت تا آستارا و راين هنوز كامل نشده ،بعلاوه چند تا پست ديگه كه هنوز تو پوشه ام مونده وتـــــــازه از سفر تفرشم هم هيچي براتون نگفتم !!(ببخشيــــــــــــد !! آخه همه اش تو خونه بودم و مشغول مطالعه!! درآغاز سال نو ، براي امسالم اعلام صلح و شفا دادم و اعلام سفر ، كه اينها محورهاي حركتم باشند در سال جديد و الان مي بينم كه بايد انرژي نظم و تثبيت رو هم بهش اضافه كنم: «مرضيه عزيزم ، دركت مي كنم! هيجانت رو براي كشف ناشناخته ها برا ي كشف دنياي درون و بيرون آدمها و وقتي مي گي "هر آدم يه معجزه است"، اشتياقت رو براي كشف بيكرانگي وجود اون درك ميكنم ولي الان، فصل تثبيته فصل اينه كه داشته هات رو نظم بدي و كمدات رو مرتب كني فصل اينه كه به جاي قالب شكنيهاي همه زندگيت قالب قالب شكنيت رو بشكني و به قالبهاي متداول آدما تن بدي فصل اينه كه يه فضاي رشد جديد رو تجربه كني و به جاي گسترش برگهات تو آسمون ، تو زمين ريشه بدي در نهايت تواضع ، پا جاي پاي ديگران بذاري و در نهايت سادگي ، تازگي رو تجربه كني تا عيد 88 ، Ok نازنين؟؟ »
«كمكم كن كمكم كن نذار اين گمشده از پا دربياد خرمن رخوت من شعله مي خواد كمكم كن كمكم كن من و تو بايد به فردا برسيم چشمه كوچيكه برامون ما بايد بريم ، به دريا برسيم دل ما دريائيه چشمه زندونمونه چيكه چيكه هاي آب مرثيه خونمونه تو رگ بودن ما شعر سرخ رفتنه كمكم كن كه ديگه وقت راهي شدنه»
|+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در دوشنبه هشتم مهر 1387 ساعت 12:30
بزن به جاده همسفر!
دوست دارم تعطیلات عید فطر رو برم زریوار ، تو استان كردستان، نزديك مريوان
اونجا بيشتر اهل تسنن هستن و شنيدم عيد فطر و قربان ؛ به اندازه نوروز براشون مهمه و جشن مي گيرن . به جز اين دو عيد ؛ ۴۵مين روز بهار و ۴۵مين روز زمستان رو هم به نام "پير شاليار"جشن دارن. ديگه از جاهاي ديدني اون اطراف ، روستا شهر "هورامان" يا "اورامان تخت" هست كه ظاهرا شبيه ماسوله است ولي خيلي بزرگتر ، طوريكه بهش مي گن"روستا شهر" (حالا تا بريم ببينيم!) و بازارچه مرزي هم كه اون نزديكياس حالا مشكل چيه اينه كه توري كه قراره باهاش برم اونجا به حد نصاب نرسيده حالا دوتا راه به نظرم برام مي مونه: يكي اينكه با يه چادر و كيسه خواب بزنم به جاده (كه البته هيچكدومش رو هم ندارم!! ولي بالاخره درياي امكاناته ديگه!! جورش مي كنم!! راه ديگه اينكه از شما ها بخوام باهام همسفر شين! اگه پايه اين ، لطفا تا جمعه شب برام كامنت بذارين و اعلام كنين تا بقيه هماهنگياشو انجام بدم |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در چهارشنبه سوم مهر 1387 ساعت 4:16
بازم سفر....!!
دارم میرم اینجا ،اگه گفتین کجاست؟؟
 
دوستای عزیزم! اشتباه نکنین، این "ارگ بم" نيست!! ارگ بم ، رو تپه بنا شده و بخش حاكم نشينش ، ديواراي منحني داره ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ برگشتم!! همونطور كه دوست عزيزمون آقاي معصومي ، مدير وبلاگ كيچه، گفتن « اينجا ارگ تاريخي راين(Rayen)، بزرگترین بنای خشتی جهان بعد از ارگ بم ،با حريم چهل هزارمتر مربع و زيربناي بيست و دو هزار مترمربع، نشسته بر تارك تاريخ» است در حال تنظيم عكسها و سفرنامه ام هستم تا به محض آماده شدن در" ادامه مطلب" قرار گيرد |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در دوشنبه چهارم شهریور 1387 ساعت 18:56
كودكان آتشگاه
|+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در چهارشنبه نهم مرداد 1387 ساعت 23:22
آبشار لردگان (آتشگاه)
دارم ميرم اينجا :
اگه چيز متفاوتي از چيزايي كه تو نت در موردش هست ديدم ،وقتي برگشتم براتون مي گم
خب بالاخره نوشتمش و حالا مي تونين سفرنامه منو تو بخش "متن كامل" بخونين متن کامل |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در پنجشنبه سوم مرداد 1387 ساعت 12:22
از رشت تا آستارا
سفرنامه از رشت تا آستارا در حال نگارشه . این عکس "استیل آستارا"س که یکی از جاهای بسیار زیبا و دیدنی ایران بوده و پر از لک لک و ماهی و ... و الان اینجوری خشک شده اینجا هم لیلا و حمید عزیز یه گزارش از خشک شدن تالاب "امیر کلایه" نوشتن که البته در اون عامل انسانی هم دخیل بوده تو اينجا و اينجا هم مي تونين يه تعداد از عكساي اين مناطق رو ببينين تا گزارشم حاضر شه |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در پنجشنبه سوم مرداد 1387 ساعت 1:8
ماسوله غوطه ور در خماري مه
دو و نيم ماه بعد از سفر قشم و سقوطم تو دره چاهكوه ، بالاخره تونستم دوباره پا به راه سفر بذارم و اين بار به سمت ماسوله و تا به ترمينال نرسيدم ، هنوزم مطمئن نشدم كه بالاخره دارم ميرم!! متن کامل |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در چهارشنبه بیست و ششم تیر 1387 ساعت 2:31
قشم : دنیا دنیا سکوت و آرامش
اگه از هواپیما به قشم نگاه کنی ، یه ماهی طلایی می بینی که وسط آبی خلیج فارس ، زیر نور خورشید ، داره جلوه گری می کنه. قشم به لحاظ تنوع مناظر طبیعیش ؛ بویژه شکلهای اعجاب برانگیز صخره هاش ؛ رتبه یک ژئوپارکهای خاور میانه رو داره و تو دنیا هفدهمیه. وقتی تو دره ستاره ها قدم می زنی ، احساس می کنی داری زیر اقیانوس راه می ری : صخره های آهکی ای که بدون هیچ جای دستی ؛ جلوی تو قد کشیدن و از طرفی به راحتی با ناخن هم خراشیده می شن!! و تو می تونی بعد از هزار سال ، هنوز نرمش حرکت آب رو روی صخره ها احساس کنی. به این فکر می افتی که سفر بعدیت رو به قشم طوری تنظیم کنی که ماه کامل باشه و تو بتونی تمام شب رو به تماشای سکوت نقره ای این صخره ها بنشینی و طلوع آفتاب روی تن خلیج رو از بالای این صخره ها تماشا کنی . متن کامل |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387 ساعت 15:20
- أ أ أ أ أ أه !! این مرضیه دورودیانم چرا نمیاد این پستشو کامل کنه؟ |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387 ساعت 1:2
قشم : در دست نگارش
می تونین تا مطلبم آماده شه چندتا از عکسای قشمم رو تو فتوبلاگم ببینین :http://www.photoblog.com/sorodesabz/2008/04/18/ آب کم جوی تشنگی آور به دست تا بجوشد آبت از بالا و پست
|+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در شنبه سی و یکم فروردین 1387 ساعت 16:14
ده سنگی میمند
تو ادامه سفرم ؛ بعد از کویر به میمند رفتم . ده سنگی که قدمتی بین شش تا دوازده هزار سال برای آن تخمین زده شده. تو وبگردی های شبانه ام پیداش کردم. ازکجا؟ خودمم نمی دونم !!! از اونجا که خودمم خیلی اطلاعاتی در موردش نداشتم ، نشد همسفری جور کنم : - می دونی کجا داری می ری؟ - خیلی نه! - کجای نقشه اس؟ - نزدیک شهر بابکه - شهر بابک دیگه کجاس؟ - نزدیکای یزده!!! - اونجا دوستی آشنایی کسی رو داری؟ - نه! می رم آشنا میشم!! - شب کجا می مونی؟ - یه مهمونسرا داره . شماره مدیرشو تو نت پیدا کردم - دختر! خدا عقلت بده!! تو عیدی تک و تنها راه افتادی داری می ری یه جای غریب که هیشکی اسمشم نشنیده!؟!! آخه اونجا چی داره مگه؟!! اونم تو این دور و زمونه که نمیشه به کسی اعتماد کرد!! ....و برای من همان " آوآ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ یی " بود که از دوردستها مرا می خواند. فراخوانی مقاومت ناپذیر ، میلی شدید به کشف و جستجو ، جاده ای که با درازنای بی انحنایش صدایم می زد و دیگر هیچ..... متن کامل |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در جمعه سی ام فروردین 1387 ساعت 1:58
کویر مرنجاب
و کویر ...... جایی که حس می کنی خدا با همه عظمتش فرود اومده تا در آغوش تو جا بگیره. حس می کنی اون می خواد در نهایت سکوتش تمام ناگفتنیها شو به قلب تو الهام کنه و میگه بیاموز تا چگونه دریافت کنی که:
" جهان قرآن مصور است،
که در آن
آیه ها به جای آنکه نشسته باشند ،
ایستاده اند
با چشمان عاشق بیا
تا جهان را تلاوت کنیم "
"سلمان هراتی"
و گویی تو به همه این سکوت و خلوتی بیکرانه احتیاج داری تا گوشهایت به شنیدن " ناشنیدنی ها " باز شوند.
تازگی ها فکر میکنم چقدر حرفهاست که هیچ جوری نمی تونم بیانشون کنم. شاید یه زمان برام شعر سهراب بود که می گفت: " زندگانی سيبی است گاز می باید زد با پوست" و بعد خودم ديدم که خيلی چیزا مثل" بوی گل مريمه" که هيچ جوری نمی تونی برا کسی توصيفش کنی مگه اينکه يه شکوفه اش رو بگيری جلو بینی اش و بگی " بو کن "!! بعد هی دامنه "ناگفتنی" هام گسترش پیدا کرد و اشتیاقی افزونتر که بتونم به يه راهی بيشتر و بيشتر، از فرای واژه ها با آدمای بيشتر و بيشتری تو ارتباط برم تا اينکه با "عرفان حلقه" آشنا شدم و تونستم زبان ارتباطی قويتری با آدما و با هستی پيدا کنم چون فرا تر از واژه ها بود و از جنس هوشمندی و آگاهی. برام جالب بود که تو عرصه تکنولوژی هم دلیل پیدایش Bluetooth یه چیزی همین جوری بوده. می خواستن یه راهی بسازن که بدون استفاده از سیم و بدون استفاده از نرم افزارهای متعدد؛ دستگاههای مختلف با مارکهای مختلف بتونن با هم مرتبط شن می گن اولین جایی که آدما تو تجربه " ناگفتنی " رفتن لحظه اوج سکس بود بعد خواستن که اون یه لحظه بی ذهنی و بی زمانی رو برا خودشون طولانی تر یا حتی ابدی کنن و روشهای مختلف مدیتیشن بوجود اومد. می گن هزاره سوم؛ هزاره هوشمندیه. زمانیه که آدما از خیلی روشهای زمینی می برن و می رن به سمت اینکه قلبهاشون رو گشوده کنن و دریافتها ی مستقیم داشته باشن و دریافتها و آگاهی هاشون رو با هم سهیم شن. به نظرم ، ناگزیر به استفاده از واژه ها هستیم ولی در خیلی موارد درک آدما از یه واژه مثل داستان " فیل مولانا " ست، هر آدمی تو دیکشنری شخصیش یه تعریفی ازشون داره و اگه یه مثالی از یه بعدی، یه مفهومی رو توضیح بده، از بعد دیگه از اون مفهوم دور می کنه ... و اما داستان سفربه کویر رو می تونین تو متن کامل بخونین : متن کامل |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387 ساعت 19:50
سفر - سفر
دارم می رم سفر " دورها آوایی ی ی ی ی ی ی ی ی است که مرآ آ آ آ آ آ آ آ می خوانـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد" ( لطفا با آوازش بخونین وای ی ی ی ی ی ی ی که من از گشت و گذار و کشف دنیاهای درون و بیرون آدمها خسته نمی شم " دورها آوایی ی ی ی ی ی ی ی ی است که مرآ آ آ آ آ آ آ آ می خوانـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد" |+| نوشته شده توسط مرضیه دورودیان در پنجشنبه هشتم فروردین 1387 ساعت 15:3
|
.)
و ديگه نه وقتي براي سفر موند و نه حتي ديد و بازديد عيد!!
ولي خب گفتم اول سالي خوبه يه اذعاني بكنم ، يه خورده سبك شم و يه شروع دوباره داشته باشم ، شايد نتيجه امسالم متفاوت شد و خب شايد خوب باشه براي شكستن طلسم اين سفرنامه ها ، از يزد شروع كنيم 
خداييش تو همه اين شهرهايي كه اين مدت بهشون سفر كرده ام ، تميز ترين شهر همين يزد بوده. هم به اين لحاظ كه مثل شهراي ديگه توش
يه مدته هفت روز هفته امو كلاسم و برنامه ام نه تنها به هيچ توري نمي خوره كه حتي براي سفرهاي تنهاييم هم فرجه ندارم . مونده ام با تمناهاي يه كوله پشتي كه حتي به اندازه يه صبح پنجشنبه و يا جمعه هم نمي تونم راضيش كنم! بالاخره ديروز ظهر ديگه طاقتم طاق شد و با هم زديم به كوه ؛ همين دركه خودمون!
) و الان دوباره من بي قرار سفري جديدم و پر از وسوسه هاي رفتن!!
دلش خوشه وبلاگ راه انداخته !! دوهفته اس می خواد از سفر قشمش بنویسه !!بابا دیگه خاطرات قشم کپک زد ! برو فکر یه چیز دیگه باش که بنویسی!!
البته کسی زیاد نمی دونه ها، منم فقط دارم به تو می گم
اولاش خیلی درد داشت ولی حالا خیلی خیلی بهتره ؛ فقط هنوز نشستن براش سخته .وایساده هم که نمیشه وبلاگ نوشت ! ینی طفلی زود خسته میشه
اون چندتای قبلی رو هم گفته یکی براش تایپیده
